غرقم ( qarqam ) ا . ع . مهرهء نره تا جاى ختنه‌گاه . غرقه ( qarqe ) ص . پ . - مأخوذ از تازى - غرق شده و غوطه‌ور شده . و غرقه شدن : غرق شدن و غوطه‌ور گرديدن . غرقه‌گاه ( qarqe - g h ) ا . پ . جاى غرق شدن و غوطه‌ور گشتن . غرقى ( qarq ) ع . ج . غرق . و ج . غارق . و ج . غريق . غرقى ( qarqi ) ا . پ . - مأخوذ از تازى - زحمتى كه در نگاهدارى خرمن از آفت سيل متحمل مىشوند . غرقئ ( qerqi ' ) ا . پ . پوست تنك چسپيدهء بسپيدهء تخم مرغ . و سپيدهء تخم مرغ . غرگى ( qarragi ) ا . پ . - مأخوذ از تازى - گستاخى و مغرورى و خودبينى و تكبر . غرل ( qorl ) ص . ع . ج . اغرل و غرلاء . غرل ( qaral ) م . ع . غرل غرلا ( از باب سمع ) : ختنه نشد و غير مختون ماند . غرل ( qarel ) ص . ع . رجل غرل : مرد فروهشته اندام . و رمح غرل : نيزهء دراز . غرل ( qoral ) ا . ع . ج . غرلة . غرلاء ( qarl ' ) ص . ع . مؤنث اغرل : زن ختنه ناشده و غير مختون . ج : غرل . غرلة ( qorlat ) ا . ع . غلاف سر نره كه در ختنه بريده مىشود . ج : غرل . غرم ( qarm ) و ( qaram ) ا . پ . قهر و غضب و خشم . غرم ( qarm ) م . ع . غرمت الدية و الدين و غير ذلك غرما و مغرما و غرامة ( از باب سمع ) : ادا كردم من ديه و وام و جز آن را . غرم ( qorm ) ا . پ . ميش كوهى و گوسپند مادهء كوهى . و قوچ جنگى . غرم ( qorm ) ا . ع . وام و تاوان و هر چه ادايش لازم باشد . غرما ( qoram ) م ف . پ . - مأخوذ از تازى - تقسيم مال كسى بطور نسبت ميان طلبكاران و وام‌داران وى . غرماء ( qoram ' ) ع . ج . غريم . غرماسنگ ( qarm sang ) و ( qaram sang ) ا . پ . نام تنك روغنى با روغن پخته . غرمان ( qarm n ) ص . پ . خشمناك و قهر آلود . و غمگين . غرمانوش ( qarm nuc ) ا . پ . طرخون . و عاقر قرحا . غرمج ( qarmej ) ا . پ . نام تخم گياهى خوش‌بو و شبيه بزيره كه كرويا نيز گويند . غرمچ ( qarmac ) و ( qarmec ? ) ا . پ . سياهدانه . غرمنده ( qarmande ) ص . پ . خشمناك و قهر آلود . غرمول ( qormul ) ا . ع . نره . و نرهء ستبر فروهشته ختنه ناكرده . ج : غراميل . غرمى ( qarm ) ا . ع . بمعنى اما . يق : غرمى وجدك اى اما وجدك . و الغرمى : زن گران جسم . غرميدن ( qarmidan ) ف ل و م . پ . پرواز كردن در هوا و هوس . و خشم كردن . و ستيزه نمودن . و دشنام دادن . و غريدن و لنديدن . و جنبانيدن بچه در گهواره . غرميده ( qarmide ) ص . پ . خشمناك و غضبناك و قهر آلود . غرن ( qaran ) ا . پ . بانگ و دمدمه . و نوحهء در هنگام گريه . و گريهء در گلو پيچيده . غرن ( qaran ) ا . ع . نام مرغى . و عقاب و يا مرغى مانا بعقاب . ج : اغران . و خرچنگ . غرن ( qaran ) م . ع . غرن العجين على الاناء غرنا ( از باب سمع ) : خشك شد خمير در ظرف . و غرن الرجل : سست و ناتوان شد آن مرد . غرن ( qaren ) ص . ع . سست و ناتوان . غرناطة ( qarn tat ) ا . ع . شهر پايتخت اندلس كه گرناد گويند و داراى 000 ، 118 نفر جمعيت . غرناق ( qern q ) ا . ع . حوان سپيد خوب صورت . غرنب ( qoronb ) ا . پ . غرنبه و بانگ و فرياد و خروش و شور . غرنبش ( qoronbec ) پ . م ح . غرنبيدن وا . آواز بلند و هولناكى كه از انسان و يا حيوان برآيد . و رعد و تندر . غرنبنده ( qoronbande ) پ . ا فا . غرنبيدن . غرنبه ( qoronbe ) ا . پ . بانگ و فرياد و شور و مشغله و خروش . و چوبدستى . غرنبيدن ( qoronbidan ) ف ل . پ . آواز در گلو پيچيدن . و فرياد و غوغا نمودن و خروش . و بانگ بر آوردن . و غريدن تند . و رعد . غرنبيده ( qoronbide ) ص . پ . فرياد و بانگ كرده . غرنج ( qaranj ) ا . پ . آش جو . و قلابى كه بدان نان را از تنور برميگيرند . غرنج ( qaranj ) و غرنجغ ( qeranjaq ) ا . پ . جو و شعير . غرنده ( qorrande ) ص . پ . شير و گرگ خشم آلود كه از غايت خشم فرياد كند و بر خود پيچد و بر ديگر درندگان نيز اطلاق كنند . غرنف ( qernef ) ا . ع . ياسمن و گياه بردى . غرنقة ( qarnaqat ) ا . ع . رشته مانندى در چشم .